Odrestaurowany zgodnie z kartą danych.

HISTORIA :Typ 190 SL (W 121), 1955 – 1963
W sposób przypominający konstrukcję modelu 300 SL, który został złożony z istniejących elementów konstrukcyjnych, na bazie modelu 180 opracowano kolejny samochód sportowy. W przeciwieństwie do słynnego coupé z drzwiami skrzydłowymi, roadster 190 SL nie został zaprojektowany jako prawdziwy samochód sportowy, ale elegancki i sportowy dwumiejscowy samochód GT. Nadwozie, zaprojektowane przez Karla Wilferta i Waltera Häckera, zostało stylistycznie zaczerpnięte z korpusu starszego brata. Skrócona konstrukcja modelu 180 służyła jako podwozie; wyrafinowana rama przestrzenna, taka jak w 300 SL, nie była wymagana ze względu na mniej ekstremalne właściwości jezdne. Jednoprzegubowa oś poprzeczna modelu 220 a zapewniała wysoki poziom bezpieczeństwa jazdy, co spotkało się z dużym uznaniem prasy i publiczności motoryzacyjnej. Zawieszenie przedniej osi, w tym koncepcja ramy pomocniczej, zostało przejęte z typów 180/180 D. 190 SL był napędzany nową, czterocylindrową jednostką o pojemności 1,9 litra z górnym wałkiem rozrządu, która dała początek całej rodzinie silników, a także została zastosowana w obniżonej formie w limuzynie pontonowej 190. Podobnie jak w limuzynach 180 D – 220 a, silnik spoczywał na ramie pomocniczej tylko z przodu; jednak od stycznia 1956 r. stosowano zmodyfikowaną ramę pomocniczą, która zawierała dwa dodatkowe wsporniki silnika i, w nieco zmodyfikowanej formie, była również wbudowana w nowe Typy 190 i 220 S.

190 SL został zaprezentowany opinii publicznej wraz z 300 SL na „Międzynarodowym Salonie Sportów Motorowych”, który odbył się w lutym 1954 roku w Nowym Jorku. Podczas gdy 300 SL był prawie gotowy do produkcji seryjnej, model 190 SL był nadal prototypem, który nie został ani przetestowany technicznie, ani nie został dopracowany stylistycznie do odpowiedniego poziomu. Oba aspekty zostały starannie przerobione, tak że produkcja seryjna rozpoczęła się odpowiednio w styczniu 1955 roku (preserie) i maju 1955 roku (seria główna). Ostateczna wersja została zaprezentowana po raz pierwszy na Salonie Samochodowym w Genewie w marcu 1955 roku z wyraźnymi zmianami w wyglądzie zewnętrznym: Najważniejszą zmianą było to, że model był teraz dostępny bez stylizowanego wlotu powietrza na masce. Nad tylnymi nadkolami znalazły się nakłuwacze, a także zmodyfikowane zderzaki i kierunkowskazy czy reflektory.

190 SL był dostępny w trzech różnych wersjach: jako roadster z maską, ale bez hardtopu, jako coupé ze zdejmowanym hardtopem, opcjonalnie z maską lub bez. Inna wersja, która została zaprezentowana w pierwszych broszurach, 190 SL o bardziej wyrazistych cechach samochodu sportowego z lekkimi metalowymi drzwiami samochodu sportowego i małą przednią szybą z pleksi, nie była już reklamowana od wiosny 1956 roku. Samochód z typem sportowym Wspomniane wyżej akcesoria zostałyby ocenione jako seryjny samochód sportowy w zawodach i nie miałyby absolutnie żadnych szans. Ze względu na decyzję FIA, że Gran Turismo również musi mieć dach, który może być całkowicie zamknięty, co jest warunkiem, którego poprawiona wersja SL wyraźnie nie spełnia, ocena jako samochód GT jest poza zasięgiem. pytanie.

Spośród licznych ulepszeń w szczegółach, które nie zostały zastosowane w 190 SL w czasie jego produkcji, niektóre można wyraźnie odróżnić od zewnątrz: w marcu 1956 szerokie chromowane listwy zostały przymocowane do górnej obręczy drzwi, a w czerwcu tego samego roku 190 SL został wyposażony w większe tylne światła modeli 220 a, 219 i 220 S. W lipcu 1957 roku oświetlenie tylnych tablic rejestracyjnych zostało przeniesione na osłony zderzaka, dzięki czemu można było łatwo zamontować nowe, szersze tablice rejestracyjne. W ten sposób osłony tylnego zderzaka, które wcześniej były seryjnie montowane tylko w modelach amerykańskich, teraz stały się częścią podstawowego wyposażenia, ale były dostępne w przednich zderzakach tylko za dodatkową opłatą. Od października 1959 coupé były wyposażone w nowy hardtop z powiększoną tylną szybą, gwarantującą znacznie lepszą widoczność. Wreszcie, zamek pokrywy bagażnika został zmieniony w 1960 roku; w tym samym czasie klamka pałąkowa została zastąpiona klamką wpuszczaną, która była również dołączona do modeli 180 Db – 190 b.

Numery produkcyjne pokazują, jak naprawdę udany był 190 SL w swoim czasie: między majem 1955 a lutym 1963 w Sindelfingen wyprodukowano aż 25 881 samochodów, z których większość była przeznaczona na rynek amerykański.