100 % Oryginał
Pasujące numery
Odrestaurowany zgodnie z kartą danych

Mercedes-Benz Typ 320 n (numer fabryczny W142 / I) 1937–1938
Wersja W142 ze standardowym rozstawem osi dzieliła 2880 mm (113 cali) rozstawu osi ze standardowymi, wydłużonymi wersjami jego poprzednik, ale bardziej opływowa forma z dłuższymi zwisami oznaczała, że ​​nawet w tej formie W142 był znacznie dłuższy i rzeczywiście szerszy niż wcześniejszy samochód. Przedni grill został delikatnie odchylony do tyłu, a przed nim nie było już belki do przenoszenia świateł, co nadało samochodowi bardziej sportowy wygląd niż model, który zastąpił.

Moc pochodzi z nowo powiększonego, sześciozaworowego silnika rzędowego o pojemności 3208 cm3 i maksymalnej mocy 78 KM (57 kW, 77 KM) przy 4000 obr / min, obsługującego deklarowaną prędkość maksymalną 130 km / h (81 mph). Został on dostarczony na tylne koła za pośrednictwem czterobiegowej manualnej skrzyni biegów, która, co niezwykłe w latach trzydziestych XX wieku, posiadała synchronizację na wszystkich czterech przełożeniach. Hamulec nożny wykorzystywał hydrauliczny mechanizm sterujący i działał na wszystkie cztery koła. Układ zawieszenia został przeniesiony z W18 z wahliwą osią z tyłu i przednią osią zawieszoną z centralnym poprzecznym resorem piórowym i sprężynami śrubowymi obok kół.

Klienci, którzy chcieliby dokonać własnych ustaleń w zakresie zabudowy, mogli kupić standardowy rozstaw osi W142 w wersji z podwoziem podstawowym po cenie 6500 producenta. Znaki. Poza tym wybór standardowych nadwozi ograniczał się do trzyosobowego kabrioletu (znanego jako „Cabriolet A”) lub odpowiednika nadwozia typu coupé ze zdejmowanym dachem, w cenie odpowiednio 11 800 marek lub 12 300 marek.

Mercedes-Benz Typ 320 (numer fabryczny W142 / II) 1937–1938
Dłuższe samochody miały dodatkowe 420 mm (16,5 cala) rozstawu osi, a Mercedes-Benz oferował wybór z szerokiej gamy standardowych opcji nadwozia dla dłuższych samochodów.

Klienci, którzy chętnie dokonaliby własnych ustaleń dotyczących zabudowy, mogli kupić model W142 z większym rozstawem osi w postaci podwozia podstawowego w cenie 6800 producenta. Znaki, czyli o 300 marek więcej niż cena krótszego podwozia. Podstawowym modelem z nadwoziem Mercedes-Benz zawartym w cenie był model czterodrzwiowy „Limousine” (sedan / sedan) przy 8950 marek. W ofercie były aż cztery wersje nadwozia typu kabriolet z większym rozstawem osi: dwudrzwiowy dwu- / trzyosobowy („Cabriolet A”), dwudrzwiowy czteroosobowy z czterema bocznymi szybami („Cabriolet B ”), czterodrzwiowy 4-osobowy („ Cabriolet D ”) i bardzo solidnie wyglądający czterodrzwiowy 6-osobowy z trzema rzędami siedzeń („ Pullman-Cabriolet F ”). Inne wersje o standardowym korpusie z miękkim dachem były a Ciało torpedowe 6-osobowy „Tourenwagen” i sportowy 2-osobowy Terenówka. Był tam również sześcioosobowy „Pullman-Limousine” z trzema rzędami siedzeń i sześcioma bocznymi oknami pod tradycyjnym stalowym dachem. Tylne siedzenie samochodów z nadwoziem Pullmana znajdowało się nad tylną osią, a dodatkowa schowek na bagaż z tyłu pozostawił całkowitą długość Pullman-Limousine przy 5250 mm (207 cali), nadal wykorzystując rozstaw osi 3300 mm (130 cali). . Najwyższa podana cena za nadwozie Mercedes-Benz W142 wyniosła 14 500 marek za „Stromlinien-Limousine” z uderzająco nowoczesnym, wyjątkowo usprawnione stalowy korpus.

Mercedes-Benz Typ 320 (numer fabryczny W142 / III) 1937–1939
Wersja samochodu z krótkim rozstawem osi stała się również podstawą do stworzenia „Wehrmachtskübelwagen” (pojazdu wojskowego), jednego z kilku takich pojazdów, które mogły być inspiracją dla kolejnego (1941) Jeep. W142 „Kübelwagen” zachował przedni styl samochodu, na którym został oparty, ale z poziomym paskiem przed przednim grillem, na którym zamontowano światła. Miał cztery drzwi na zawiasach z przodu, płócienny dach i opony z szerokim bieżnikiem na trudny teren. W tej formie pojazd osiągał podaną prędkość maksymalną 118 km / h (73 mph).

Mercedes-Benz Typ 320 (numer fabryczny W142 / IV) 1938–1942
W 1938 roku producent zwiększył średnicę cylindra do 85 mm (3,3 cala), zwiększając tym samym pojemność silnika do 3405 cm3. Mimo to samochody zachowały oznaczenie „Typ 320”. Nie było również zmiany w mocy wyjściowej, wciąż wymienianej na 78 KM (57 kW, 77 KM) przy 4000 obr / min i nie było żadnych roszczeń o poprawie wydajności. Zamiast tego stopień sprężania został obniżony w oczekiwaniu na przyszłe niedobory wymuszające stosowanie paliwa syntetyzowanego z węgla, które miało mieć niższą liczbę oktanową niż „normalne” paliwo używane w tamtym czasie. Samochód z większym silnikiem był również wyposażony w nadbieg (1: 0,73) dodany do dotychczasowej czterobiegowej skrzyni biegów, w której samochód był wyposażony od czasu premiery.

W 1939 roku w W142 / III Kübelwagen zastosowano również większy silnik, tym razem towarzyszył mu niewielki wzrost mocy maksymalnej do 80 KM (59 kW; 79 KM) i towarzyszące temu zapewnienie, że maksymalna prędkość nie została zmniejszona.Encyklopedia site:ewikipl.top