Odrestaurowany zgodnie z kartą danych ( ponad 500 zdjęć ).
Unikatowy model z 1935 roku, pierwsza seria produkcji.
Auto dla prawdziwego konesera piękna, i znawcy marki.
Samochód praktycznie nie dostępny na rynku światowym w takim stanie.

HISTORIA;
Kilka różnych modeli o nazwach zawierających numer „290” zostało wyprodukowanych przez Mercedes-Benz w latach trzydziestych XX wieku, więc dla uniknięcia niejasności samochód jest często identyfikowany za pomocą numeru fabrycznego producenta jako Mercedes-Benz W18.

Silnik i układ jezdny

Sześciocylindrowy silnik z zaworami bocznymi o pojemności 2867 cm3 osiągał maksymalną moc 60 KM (44 kW; 59 KM) przy 3200 obr./min. W 1935 roku zwiększono stopień sprężania wraz z maksymalną mocą, którą teraz podawana była jako 68 KM (50 kW; 67 KM). Moc przekazywana była na tylne koła za pośrednictwem czterobiegowej manualnej skrzyni biegów z synchronizacją na dwóch najwyższych przełożeniach. W samochodach z nadwoziem standardowym przełożenie 1:1 osiągnięto na trzecim biegu, pozostawiając czwarte przełożenie jako przełożenie „nadbiegu”. Tylne koła były przymocowane do osi wahliwej, podczas gdy z przodu boczne resory piórowe były uzupełnione parą sprężyn śrubowych. Hamulec nożny przykładał siłę hamowania do wszystkich czterech kół za pośrednictwem hydraulicznego mechanizmu sterującego.

Mercedes-Benz Typ 290 (krótkie podwozie) 1933–1937

Krótsze samochody miały rozstaw osi 2880 mm (113 cali). Nadwozia bardzo przypominały te montowane w modelach Typ 200 (W21) z tego samego okresu, chociaż nadwozia montowane w Typach 290 były w rzeczywistości nieco większe. Samochód wyposażony w najtańszą ze standardowych karoserii W18, czyli 4-miejscową sześciomiejscową „limuzynę” (sedan/sedan), został wyceniony przez producenta na 7950 marek. Czterodrzwiowy 4-drzwiowy Tourenwagen z nadwoziem torpedowym kosztował 9500 marek, a od samego początku oferowano aż trzy różne standardowe nadwozia kabrioletów z dwoma lub czterema drzwiami i między dwoma a czterema siedzeniami, oznaczone jako „Cabriolet B”, „Cabriolet C” i „Cabriolet D”. W 1936 roku dołączył do nich czwarty, bardziej sportowy, „Cabriolet A”, który był o 190 mm (7,5 cala) niższy niż inne samochody o standardowym nadwoziu.

Producent udostępnił również W18 w postaci gołego podwozia dla klientów, którzy wolą zamówić nadwozie na zamówienie od niezależnego producenta nadwozi. Ponadto wyprodukowano znaczną liczbę quasi-Jeepów wojskowych Kübelwagen opartych na tym samym podwoziu i elementach mechanicznych.