Samochód używany 16.294 km, stan idealny.
Wszystkie pasujące numery, odrestaurowany zgodnie z kartą danych.

HISTORIA;
W08 „Typ Nürburg 460” został opracowany przez Ferdinanda Porsche, który przeniósł się do Daimlera z austriackiego oddziału firmy w 1923 roku. Porsche był członkiem zarządu odpowiedzialnym za rozwój nowych produktów. Celem firmy, która stworzyła pierwszy ośmiocylindrowy Mercedes-Benz, było stworzenie poważnego konkurenta dla Horcha 8[3], a prace Porsche nad nowym samochodem przebiegały bardzo szybko[4]. W rezultacie powstał samochód z tradycyjnym podwoziem „overslung” („Hochbett”) z podłużnicami bezpośrednio nad osiami, w czasach, gdy nowsze konstrukcje coraz bardziej preferowały układy podwozia „underslung” („Tiefbett”), w których osie były umieszczone bezpośrednio nad nośnymi belkami podwozia. Dlatego Mercedes-Benz W08 z 1928 roku wyglądał niemodnie wysoki nawet w momencie jego wprowadzenia na rynek.

Silnik był rzędową jednostką z 8 zaworami bocznymi o pojemności 4622 cm3, dla której maksymalna moc wynosiła 80 KM (59 kW; 79 KM) przy 3400 obr./min, co przekładało się na prędkość maksymalną 100 km / h (62 mph). Koła zawieszone były na sztywnych osiach wspartych na półeliptycznych resorach piórowych z przodu iz tyłu. Hamowanie na wszystkich czterech kołach za pomocą mechanizmu mechanicznego wspieranego przez próżniowe urządzenie ssące Bosch-Dewandre.[5]

Samochód był zbliżony wielkością do Horcha 8, który był skutecznie porównywany pod względem konstrukcji. Wersja Horcha z nadwoziem „Pullman-Limousine” z 1928 r. Miała całkowitą długość 5000 mm (200 cali) i masę 2100 kg (masa samego podwozia 1400 kg). Wersja Mercedes-Benz Nürburg 460 z nadwoziem „Pullman-Limousine” z 1928 r. Miała 4890 mm (193 cale) długości, która wzrosła do 5200 mm (200 cali), gdy dodano odłączany tylny bagażnik / bagażnik: Mercedes ważył 2150 kg (masa samego podwozia 1550 kg). Oba samochody miały imponującą wysokość w tej standardowej formie nadwozia wynoszącej 1900 mm (75 cali), mimo że Horch od momentu wprowadzenia na rynek w 1926 r. Zawierał podwozie „pod płucami”. Odpowiednie szerokości samochodów wynosiły 1765 mm (69,5 cala) i 1760 mm (69 cali).

Oprócz samochodu z zabudową „Pullman-Limousine”, wycenionego przez Mercedes-Benz na 15 000 marek, nabywcy W08 z 1928 r. Wspomina się również o 2-drzwiowym kabriolecie o zmniejszonym rozstawie osi, chociaż nie jest jasne, czy którykolwiek z nich został wyprodukowany w oparciu o W 08 z 1928 roku.

Duży, staromodny i bardzo drogi Mercedes-Benz W08 z 1928 roku znalazł niewielu klientów iw następnym roku musiał zostać zastąpiony bardziej stylową wersją, teraz z podwoziem „podwieszanym”. Umowa dyrektora technicznego Porsche nie została przedłużona pod koniec 1928 roku, po czym nastąpiły dwa lata zaciekłych sporów sądowych między firmą a jej byłym dyrektorem technicznym, podczas gdy istnieją doniesienia, że ​​Mercedes-Benz potrzebował sześciu lat, aby sprzedać po obniżonych cenach zgromadzone już zapasy modeli Nürburg 460 z 1928 roku.

W 1929 roku W08 został gruntownie przerobiony przez nowo mianowanego dyrektora technicznego Hansa Nibela. W rezultacie powstał samochód z nowoczesnym podwoziem „podwieszanym”, w którym podłużne belki podwozia znajdowały się poniżej wysokości osi. Ułatwiło to ludziom wsiadanie do samochodu, a także umożliwiło montaż szeregu niższych i bardziej eleganckich karoserii. Jednak rozstaw osi 3670 mm (144 cale) pozostał niezmieniony.

Silnik i większość innych szczegółów technicznych zostały przeniesione niezmienione z samochodu z 1928 roku, w tym przełożenia wybrane dla czterobiegowej manualnej skrzyni biegów. Synchromesh nie został uwzględniony na tym etapie. Nowo dostępną opcją skrzyni biegów na rok 1929 było dodatkowe przełożenie „nadbiegu”.

Krótsza, choć nadal znaczna wersja z rozstawem osi 3430 mm (135 cali) była dostępna od 1931 r. Dla dwudrzwiowego nadwozia kabrioletu, chociaż o ile wiadomo, sam Mercedes-Benz nie oferował własnego „standardowego nadwozia zbudowanego w Sindelfingen” dla tego krótszego podwozia. podstawowa forma podwozia i jednak nadwozie wykonane na zamówienie przez niezależnego konstruktora nadwozi.

Pomimo szeroko zakrojonej metamorfozy zastosowanej w 1929 roku, Mercedes-Benz W08 nadal był wygodnie wyprzedany przez Horch 8, który najwyraźniej był mocno zakorzeniony w górnym segmencie niemieckiego rynku samochodów osobowych w tamtym czasie i który w większości konfiguracji nadwozia był nieco mniej przytłaczająco drogi niż ośmiocylindrowy rywal Mercedes-Benz. Z drugiej strony, dzięki temu modelowi Mercedes był w stanie zapewnić, że dominacja dużego Horcha na rynku nie była już całkowicie niekwestionowana.

Typ Nürburg 460 został podarowany papieżowi w 1930 roku.