Mercedes-Benz 500 N był najdroższym pojazdem jaki był oferowany w międzywojennej Polsce. Jego cena była tak zawrotna, że za jego równowartość można było kupić kamienicę we Lwowie lub siedem średnich mieszkań w Warszawie. Robotnik o przeciętnych dochodach musiałby na to auto odkładać przez 63 lata.

W 1932 r. pojawił się Mercedes 500 Nürburg. Miał on większy silnik, którego pojemność wynosiła 5 l. Był już to pojazd dopracowany, nowoczesny i luksusowy. Był wyposażony w nową skrzynię biegów i układ hamulcowy Bosch-Dewandre, co pozwalało na uzyskanie bardzo dobrych właściwości jezdnych. Nowy silnik miał także większą moc wynoszącą już 100 KM. W 1933 r. zakończono produkcję modelu 460, a konstruktorzy skupili się na pracy nad 500. Pojawiły się nowe modele oznaczone jako 500 K i 500 N. W 1936 r. udało się ulepszyć silnik, który miał już moc 110 KM, czyli porównywalną do najmocniejszych aut amerykańskich. 500 N miał już także pochyloną osłonę chłodnicy przez co auto nabrało nieco lekkości. Ostatnie modele 500 zjechały z linii produkcyjnej w październiku 1939 r.
Na innym biegunie był Mercedes 500 N, za którego w Polsce należało zapłacić wprost niewyobrażalną sumę 74 000 zł, a w wersji kabrioletu 76 000 zł.

Dlaczego ten Mercedes był tak drogi? Przede wszystkim było to auto luksusowe, o bardzo dobrym zawieszeniu i świetniej skrzynki biegów. Dodatkowo był wyposażony w potężny prawie 5-litrowy silnik o mocy aż 110 KM. Auto było także bardzo długie a przez to ciężkie. Ważyło od 2400 kg do nawet 2850 kg. Co za tym idzie wymagało użycia sporo więcej materiałów niż w przypadku mniejszych samochodów.

Auto jest dzisiaj kolekcjonerskim rarytasem. W 2017 r. model Mercedesa 500 z 1934 r. został sprzedany przez jeden z francuskich domów aukcyjnych za cenę 679 440 €.